Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Dwunogi na kiblach – motocykliści. Najgorsza grupa użytkowników dróg. Przykłady z życia z ostatnich 2 dni:
– po zwróceniu uwagi użytkownikowi kibla na kółkach, że jedzie jednokierunkową pod prąd – pokazał międzynarodowy znak pokoju i pojechał dalej
– wjebał się pod koła na rondzie, dostał klakson to potem nie mógł taki użytkownik kibla wysiedzieć – gonił, trąbił, zajeżdżał drogę, wyhamowywał tym swoim kiblem, machał przeszczepami – kurwa debil xD

A jak te kurwy na kiblach siądą na zderzaku i się co chwilę wychylają albo slalomem jadą – po chuj? przecież jedzie 30 samochodów wczesniej i ni chuja nei pojedziesz szybciej.
Najlepiej ich zapał gasi spryskiwacz na szybę xD

Każdy kierujący kiblem na kółkach powinien obowiązkowo przechodzić badania psychologiczne co roku. Jak nie zda, to odebranie lejców.

Nienawidzę psów. To najgłupsze zwierzęta. Nawet kury są inteligentniejsze i ciekawsze wbrew pozorom. Oraz pozbawione agresji. Ludzie kochają psy bo są proste w obsłudze. Rzuć mu brudna skarpetkę to ja ” przyaportuje ” …

Śmierdzi to,.właścicielem uważają wyższość psów na ludźmi….

Kot o wiele mądrzejszy

Potrafi sam załatwić swoje potrzeby, potrafi sam zapolować, nie narzuca się swoją osobą.

A pies zachowuje się jak pierdolnięty ekstrawertyk z ADHD. Sam nie przeżyje. Za to musi wytwarzać multum bodźców.

Ja byłem takiego zdania: co z tego, że kiedyś byliśmy wielcy na mapie skoro teraz jest chujowo?
No i nie uczyłem się historii.
Oczywiście teraz zmieniłem podejście.
Inne moje tłumaczenie było takie:
gdybym urodził się we Francji to bym kochał Francję, gdybym urodził się w Finlandii to bym kochał Finlandię, i o co tu się tak srać?
Poza tym uważałem, że nie mamy najlepszego położenia na mapie, bo np. nie mamy dostępu do ciepłego morza.
I szkoda mi też było tego, że nie mówię po angielsku, bo cały świat by mnie wtedy rozumiał… tylko, że jednego języka obcego da się nauczyć.
Jak ktoś mówi o sobie, że jest patriotą to znaczy, że opisuje chyba swoje szczęście.
Jak będę myślał tylko o własnej dupie to nie wiem co może mieć to do tego.
Patriotyzm, patriotyzm, pojęcie abstrakcja.
Jeszcze może być tak, że gdzieś mogę mieć ten cały patriotyzm skoro tacy jesteście uprzejmi, donosiciele, skoro np. będę musiał wypierdalać po to żeby ratować siebie… i ostatecznie lepiej na tym wyjdę.
Takim co się udało, bo system i ludzie byli chujowi, takich to doceniam…
tylko nie wszystkich, bo niektórzy to są skurwiele.
Jak się mnie jakiś reporter zapyta o podobne rzeczy to ja odpowiem:
Ja nie jestem zadowolony z siebie i z moich dokonań (poza tymi pulpitowymi. W sumie to lepiej, bo może wystarczy spojrzeć na was).
Mnie się nie pytaj.
I skłonię go żeby nie puszczał tego w telewizji, a przede wszystkim się odpierdolił.
A gdybym np. zarobił dużo pieniędzy albo jeszcze zrobił coś innego to uważałbym to za gówno w tym wieku, ale przynajmniej zawsze jakieś zabezpieczenie.
A są tacy którzy uważają się za nie wiadomo kogo lub za „lepszych”, choć w rzeczywistości są na tyle głupi że nie zauważają jacy są chujowi.
To właśnie takie osobniki są najbardziej żałosne.
Ja gdybym był chujowy to bym nie mówił o sobie, że jestem zajebisty i nie dawał do zrozumienia innym, że są chujowi podczas kiedy sam bym był chujowy.

InPost miał bardzo dobry program do obsługi przesyłek. Można było wygodnie odebrać coś z paczkomatu lub coś nadać.
Obecnie to przeładowany kombajn do wszystkiego czyli do niczego.
Pełno jakichś idiotycznych animacji, efekciarskich ikonek i tym podobnych bzdur ale czarę goryczy przelał ten ohydny, wkurwiający żółty pies, który drażni swoim głupim ryjem za każdym razem, gdy włączyłem InPost na telefonie.
Miarka się przebrała, wywaliłem aplikację, usunąłem konto i przestałem korzystać z usług InPost.
Są inne paczkomaty, innych operatorów, które obecnie są po prostu wygodniejsze.
InPost stał się zbyt pazerny i chce przejąć zbyt wiele miejsca na rynku a taka strategia obróci się kiedyś przeciwko wam.

Wiem jaka to chujnia dzisiaj jest w związkach, samym poszukiwaniem itd, ale nie akceptuje tego, że skończę sam.

Widzę tych szczęśliwych ludzi dookoła trzymających się za rękę to mnie chuj strzela. Nie obchodzi mnie to, że równie dobrze może to być iluzja jak w socjal media.

Pomimo treningów zarówno fizycznych jak i głowy nadal jestem niewystarczający aby zasłużyć na uwagę kobiet.

Z kolei jak sam próbuje coś działać to te co mnie interesują mnie nie chcą.

Zamiast tego interesują się mną samotne matki, starsze, albo grube. Tak, przecież mając wymagania aby kobieta była szczupła, bezdzietna i empatyczna już jestem wrogiem nr 1 bo przecież facet nie może mieć standardów.

Od wielu lat przewija się temat tzw: depenalizacji posiadania niewielkiej ilości marihuany, czyli posiadania na własny użytek.
Cały haczyk tkwi jednak w terminie „depenalizacja” bo on nie oznacza legalizacji tylko zaniechanie karania w określonych przypadkach a znając mentalność polskiej policji i nieudolność sądów to będzie dopiero masakra prawno obyczajowa.
Całe rzesze małolatów zaczną jarać ostentacyjnie a policja… będzie ich zawijać na dołki i kierować sprawy do sądów by te, określiły czy dany przypadek podlega depenalizacji czy nie.
Przede wszystkim będzie wielki spór o to, ile to jest „niewielka ilość na własny użytek” Czy będzie to gram, czy dziesięć gramów a może pięć i trzy czwarte grama.
Poza tym, taki małolat musiał skądś tą marihuanę wziąć a więc za pewne kupił od dealera, który siłą rzeczy musi posiadać tego więcej i nie tylko na własny użytek.
Zacznie się więc maglowanie na komendzie i wyciąganie informacji, gdzie i od kogo kupił.
No dobra, można sobie tą roślinkę wyhodować ale paradoks polskiego prawa jest ewenementem na skalę światową bo o ile posiadanie nasion jest legalne to ich zasadzenie i wyhodowanie rośliny, jest już przestępstwem.
Co jakiś czas, jakaś partia polityczna próbuje grać tym argumentem by zyskać poparcie młodych ludzi ale jak już dojdzie co do czego, to powstanie jeden wielki bałagan.
Niby nie będą groziły konsekwencje za posiadanie „niewielkiej ilości” ale nadal nabycie lub uprawa, będą karane a więc kary unikniesz tylko wówczas jeśli zioło znajdziesz na ulicy albo dostaniesz w prezencie od tajemniczego nieznajomego bo w każdym innym przypadku, nie ukarzą cię za posiadanie lecz za nabycie lub wyhodowanie.
Można założyć że powstaną jakieś sklepy gdzie będzie można legalnie zakupić marihuanę rekreacyjną ale takie sklepy będą ściśle kontrolowane niczym sklepy z bronią palną a kupno będzie związane z koniecznością podania swoich danych osobowych aby kontrolować ilość, jaką dany delikwent zakupił.
Te dane, od razu staną się cenną informacją dla potencjalnych pracodawców, którzy nie będą chcieli zatrudniać „narkomanów” a to, że prezes wciąga koks kilogramami, nie ma znaczenia bo „nikt” o tym nie wie a więc nie liczy się.
Mało kto zdecyduje się kupować legalne zioło, podając swoje dane osobowe.
Podsumowując, nie zmieni się nic, nadal nielegalna dealerka będzie miała się dobrze a rynek narkotykowy pozostanie taki jaki jest.
Jedyną korzyścią będzie zyskanie wyborców przez jakąś partię, którzy uwierzą i jak jelenie polecą do urn.
Ta cała depenalizacja to jest pułapka i to wyjątkowo perfidna.

Jeśli mam kurwa jeździć komunikacją publiczną, to dlaczego remont tras tramwajowych w Warszawie trwa dwa miesiące zamiast jednego? Zajebali mi tramwaj na całe wakacje. Pod robotę też już nie podjedzie tylko trzeba swoje dojść albo jechać dłużej, co wychodzi na to samo. Rowerem nie zawsze można pojechać do roboty, a miejsca parkingowe kosztują. Ponad 10 kilometrów piechotą to ja natomiast serdecznie pierdolę, bo takie wycieczki to można sobie robić po lesie, czy nad jeziorem, a nie w dużym mieście. Jeszcze metro, które ciągle się rozpierdala. Ciekawe, czy inne stolice też są latem tak rozjebane. Chuj.

Pamiętacie jeszcze te piękne wizje z lat 90., w których w 2026 roku mieliśmy latać samochodami, mieć robotów-lokajów i kolonizować Marsa, tymczasem spoglądamy za okno i zamiast Jetsonów widzimy całe pokolenie młodych chłopaków, którzy po prostu wylogowali się z życia, spędzając po osiem godzin dziennie na klikaniu w rysunkowe potwory, budowaniu cyfrowych haremów i uciekaniu w coraz dziwniejsze zakamarki internetu? Starsze pokolenie i boomerskie mądrale uwielbiają rzucać z góry tekstami w stylu „weź się za siebie, wyjdź do ludzi i dotknij trawy”, kompletnie nie kumatąc, że łatwo było budować dorosłość w świecie, który nie przypominał psychologicznego pola minowego, podczas gdy dzisiejsi dwudziestolatkowie po prostu zrobili brutalnie trzeźwy rachunek zysków i strat – bo realny świat stał się dla nich wybitnie chujowym interesem. Zastanówmy się na chłodno, czego my właściwie od nich oczekujemy: najpierw przepychamy ich przez system edukacji, który kastruje ich naturalną męską energię i najchętniej leczy ją farmakologicznie, żeby tylko „byli grzeczni”, potem rzucamy ich na rynek pracy stabilny jak wieża z Jengi podczas trzęsienia ziemi, gdzie potrzebują sześciocyfrowego długu studenckiego tylko po to, by mieć szansę na wynajęcie pokoju z trzema lokatorami i wegetację na zupkach chińskich, a na koniec każemy im nawigować po Tinderze, który traktuje przeciętnego faceta jak powietrze i przypomina rozmowę kwalifikacyjną na stanowisko, na które z góry nie masz kwalifikacji, bo masz zły wzrost, zły zawód albo nie jesteś w topowych dziesięciu procentach pod względem wyglądu. W obliczu tej paranoi gry wideo i porno dają im dokładnie to, czego rzeczywistość im odmawia – czystą przyczynowo-skutkowość, mierzalny progres, brak biurowej polityki i przede wszystkim niezawodność, która dzisiaj jest towarem ultra-deficytowym, a wisienką na torcie tej chujni jest bezczelny festiwal podwójnych standardów, gdzie laska binfująca Netflixa przez cały weekend to „self-care i zasłużony odpoczynek”, ale facet grający w tym samym czasie w gierki to „uzależniony piwniczak i życiowy nieudacznik”. Najbardziej gorzka ironia polega na tym, że ci chłopcy nie są głupi i doskonale wiedzą, że te piksele, Discordy i sztuczne AI-laski to żaden substytut prawdziwej bliskości, ale w świecie, w którym tradycyjne ścieżki do męskiej godności zostały systematycznie rozmontowane, a ich naturalne cechy z góry piętnuje się jako toksyczne, drapieżne i problematyczne, ucieczka w kontrolowane, bezpieczne środowisko jest najbardziej racjonalnym wyborem ekonomicznym i psychologicznym. Prawda, której nikt u władzy nie chce głośno przyznać, jest taka, że ci młodzi faceci nie odrzucili rzeczywistości jako pierwsi – to ta rzeczywistość ze swoją całą obłudą, brakiem perspektyw i wiecznym podejrzewaniem ich o wszystko, co najgorsze, najpierw ostentacyjnie olała ich, więc zamiast dalej na siłę biczować się w grze, w której zasady od początku są ustawione pod stół, woleli wybrać światy, gdzie ich zaangażowanie, lojalność i ciężka praca mają przynajmniej jakikolwiek mierzalny sens i dają im poczucie, że dla kogoś w ogóle jeszcze coś znaczą.

Nie chcę żyć. Żyje tylko dlatego by nie wyrządzić cierpienia bliskim. Tak naprawdę nigdy nie byłem szczęśliwy od czasów szkolnych gdzie byłem wyśmiewany i prześladowany. Nie miałem żadnych znajomych,a o przyjacielach to już w ogóle mowy nie było. Ciągle sam. Po co takie życie. Jeszcze jak komuś się zacznę żalić to umniejszają jakby to wszystko o czym mówię i chcą mnie przekonać,że życie nie jest takie złe. Ale dla mnie właśnie to jest nieustanny koszmar. Męczę się z każdym dniem. Nikt i nic nie jest mi w stanie pomóc Psychologowie tylko doili mnie z kasy. A najgorsze rady od ludzi to znajdź dziewczynę albo wyjdź gdzieś… lub do ludzi. Zadna dziewczyna mnie nie chcę,a ludzie mnie niee lubią i ze wzajemnością bo przez to co mi zrobili to mam tak silnę lęki,że sobie nie wyobrażacie. Tak bardzo chciałbym po prostu się nie obudzić.

Siemano, muszę to w końcu z siebie wyrzucić. Tutaj przynajmniej nikt mnie nie zna, a psychika już powoli siada.

Jestem absolutnie, bezpowrotnie uzależniony od ssanka. Uwielbiam to. Dzień bez porządnego ssania to dzień stracony. Wciągnęło mnie to tak bardzo, że wydałem na ten proceder absolutnie wszystkie swoje oszczędności. Zawsze znajdzie się jakaś lodziara, która za dżinsy zrobi co trzeba, więc kasa szła strumieniami. Niby konta wyczyszczone do zera, ale wiecie co… w tej obecnej, absurdalnej gospodarce i tak nie wiem, na co miałbym kurwa oszczędzać.

Na wkład własny na kurnik inwestycyjny 25 metrów kwadratowych, który spłacałbym do emerytury? Na wakacje w Mielnie za cenę nerki? Proszę was. Inflacja żre wszystko, pieniądz traci wartość z dnia na dzień, a to, co zainwestowałem w ssanko, zostaje ze mną na zawsze.

Dobra, może i trochę się wstydzę, jak patrzę na stan konta i muszę pod koniec miesiąca kombinować, czy kupić solone paluszki, czy parówki z przeceny. Może i znajomi pukają się w czoło. Ale co przeżyłem, to moje! Tych wspomnień, tych emocji i tego błogostanu mi żadna inflacja ani podatek Belki nie zabierze.

Dlatego zaprawdę powiadam wam: warto było? Warto. Kto ma wiedzieć, ten wie. Pozdro dla wszystkich, którzy też wolą żyć chwilą, zamiast odkładać papierki, które są chuja warte i za chwilę będą służyć za papier toaletowy.