Chujnia.pl – napisz co Cię boli…

Z okazji dzisiejszego Dnia Kolorowanek (również tych wykonywanych brązowymi kredkami) życzę wszystkim rencistom, emerytom i nierobom piszącym na chujni, żeby czas wolny spędzali w pożyteczny dla siebie sposób zamiast pierdolić o swoim nieudacznictwie.

Cześć Wam.
Wczoraj wracając z zakupów kupiłam kanapkę na stacji (z litości nie wymienię nazwy), bo byłam mega głodna. Po kilku gryzach mój język wyczuł jakieś futerko z galaretką. Wyplułam kęsa do chusteczki i zaczęłam oglądać co tam jest… okazało się że sprzedali mi kanapki ze spleśniałym pomidorem! Co o tym sądzicie? Zrobiło mi się niedobrze. Jak to może być, żeby takie rzeczy robić.

A ja weszłam na chujnia.pl bo moje dzieci mnie wkurwiły na wieczór i chciałam sobie zobaczyć co mi napiszecie na ten temat. Trochę mnie przerażają komentarze ludzi.
Mam bliźniaczki 2,5 roku, zdecydowaliśmy się świadomie na dzieci ale nie uważam, że wszyscy rodzice są pojebani i ich dzieci. Mnie dzieci wkurzają, męczą i denerwują. Jestem z wykształcenia nauczycielem i pracowałam z dziećmi i wiem jacy potrafią być niektórzy rodzice (rozszczeniowi i podli) ale jest dużo fajnych rodziców i dzieciaków też. Ja czasami też się drę na swoje pociechy bo puszczają mi nerwy ale codziennie jak patrzę na moje dzieci dziękuje Bogu że je mam. Mamy z mężem wiele radości z ich wychowywania, lubimy się z nimi bawić i spędzać razem czas. Żyjemy normalnie, nienajgorzej nam sie powodzi, często wyjeżdżamy a teraz będziemy budować dom. Uważam, że moje dzieci podadzą mi szklankę wody na starość bo ja swoim rodzicom zawsze pomogę. Kocham ich bardzo, cenię ich za to jacy są i nie mogę sobie wyobrazić życia bez mojej mamy i taty. I nigdy ich nie oddam do domu starców bo za bardzo ich kocham. Moje dzieci są posłuszne, w miarę grzeczne i słuchają się, ale w domu wariujemy, drzemy gębę na całego, ponieważ ja jestem szalona i uwielbiam wariacje. Mój mąż twierdzi że ja jestem winna tego całego pierdolnika w domu.
Wkurzają mnie też bachory które drą się bez powodu a mamy krowy z tym nic nie robią – dzieckiem trzeba się zająć i tyle. Uważam że rodzina jest super sprawą, rodzina z dziećmi chociaż też czasem mam gorszy dzień. A panie które nie chcą mieć dzieci to niech nie mają, nic mi do tego ich sprawa, ciekawe tylko co zrobią na starość.

Jestem w identycznej sytuacji, z dnia na dzień powiedziałam dość i zostałam sama, pomimo intuicji i masy sygnałów ostrzegawczych już na samym początku gość mnie tak zmanipulował, że postanowiłam się zaangażować. Pół roku oddawania wszystkich zasobów, psychicznych, fizycznych i materialnych, co by się nie działo chujowego to zawsze moja wina, każdą kłótnię przekręcał tak, że w końcu akceptowałam wszystko dla dobra i ogółu związku jak mi się wtedy wydawało. Nieustająca kontrola z jego strony, chorobliwa zazdrość i przypisywanie mi zmyślonych historii, wątki mieszał z kontekstu tak, że zawsze był nie do przegadania, zawsze na swoją korzyść. Jak coś odjebał, to zawsze „bo ty mi tak zrobiłaś”. Gość narcyz, zaburzenia osobowości, bez roboty i uzależniony od dragów, leniwy chuj żerujący na innych rzekomo jak to nie skrzywdzony życiem za dzieciaka i chujowymi pannami. Po każdej kłótni masa wiadomości z zaczepkami do innych dup w stylu „bo wtedy byliśmy pokłóceni i nie wiedziałem, czy będziemy razem” albo „ty masz tylko samych ziomków a ja nie mogę mieć nikogo”. Cokolwiek co mnie cieszyło wzbudzało jego zazdrość, zero empatii w stosunku do moich odczuć i mojego życia. Na początku bajka i mydlenie oczu, wdzięczność i planowanie swojego życia, jaka to ja nie byłam idealna i jakie to go nie spotkało szczęście mnie mieć, z czasem coraz bardziej znudzony, a ja to ta co to mu nie daje o nas dbać. Zostałam sama, z masą długów i bez oddanych przyjaciół, do tego żyje za granicą więc jakiekolwiek formy wsparcia są daleko hen a i tak nie brakuje bieżących spraw. Po rozstaniu płacz z naprzemiennym zastraszaniem mnie i wylewaniem pomyj gdzieś pomiędzy kocham Cię, a teraz bez Ciebie będę sobie spoko żył i pa jaka dupa, mogę ją mieć i do innej sobie jechać. W końcu nie zrobił nic by cokolwiek odratować a ja to ta, co nie dała drugiej szansy i straciła kogoś „tak wyjątkowego”. Uważajcie, bo głowa po takim czymś dochodzi do siebie długo a jegomość i tak czuje się bezkarny.

Znowu w piątek dostałam kwiaty a do kwiatów dołączony bilecik z numerem telefonu. Napisałam więc wiadomość z treścią że dziękuję ale bileciki nie są mile widziane bo jestem w związku i nie zamierzam tego zmieniać. W odpowiedzi otrzymałam kolejne kwiaty, przeprosiny i wiadomość o tym, że gdy mnie obserwował to nie widział bym z kimś była lub nosiła obrączkę. Nie odpisałam na to. Zastanawiam się czy to koniec, bo dziewczyny mówiły, że on też tak napisał a swoje robił…

Denerwuje mnie to, że jestem głupi i mało inteligentny. Wnioskuje to po tym, że na każdej płaszczyźnie życia odstaję od innych. Nie potrafię wymyślić riposty na poczekaniu, jestem mało spostrzegawczy, orientacje w terenie mam chujową, nie zapamiętuje drogi którą jechałem po 10-15 razy. Koledzy w klubie w którym trenuje śmieszkują na różne tematy, ja się wolę nie odzywać, żarty które są opowiadane przez moich kumpli docierają do mnie zawsze z kilkusekundowym opóźnieniem. W szkole byłem kretynem, ciotka która dawała mi korepetycje z matmy. Po latach przyznała, że nie kumałem kompletnie nic na jej lekcjach. Potrafiłem przez pół dnia wałkować jeden temat w książce i nie zapamiętywałem niczego. Wkurwia mnie to, testy IQ wychodzą mi przeciętnie, ale w życiu, w sprawach codziennych jestem tłumokiem. Za kierownicą stanowię zagrożenie dla społeczeństwa, bez nawigacji nie jestem w stanie dojechać nigdzie, mimo że mieszkam w jednym mieście przez 27 lat. Jedyne co wygrałem na loterii to wygląd i muskulatura, serio jestem takim typowym bezmózgim osiłkiem. Dziewczyny na mnie lecą, ale jak zamienią ze mną dwa słowa na randce to wychodzą z lokalu mówiąc, że zostawiły coś w samochodzie a ja głupi po kilku chwilach załapuję, że dziewczyna mi spierdoliła bo przecież nie przyjechała samochodem. Pracuje w ochronie, bo to jedyna praca nie wymagająca od człowieka myślenia, nie potrafię robić nic innego. Chuj mi w dupę.

Wkurwia mnie, że kiedy patrzę za okno, to wydaje się być zimno, a jest ciepło. Wydaje się, że nie jest, bo nie ma słońca, suszy i jest wiatr. A mimo wszystko upał sakramencki. Jak na jakimś zjebanym stepie, gdzie wystarczy byle wiatr i nie ma się gdzie schować przed gorącem. Kurwa, jak jest słonecznie, to ma być ciepło! A jak nie, to ma padać, choćby lekko, ale jednak. Z tym, że słońce nie przeszkadza mi, kiedy jest chłodno. Ale deszcz wkurwia kiedy jest ciepło. Bo jest tak samo fałszywe jak dziwka udająca dziewczynę, która odda się tylko z miłości. Nie mam nic do dziwek, ale niech nie udają kogoś innego. Cały ten jebany świat to jedno wielkie oszustwo.

ależ mnie to wkur*a

wszyscy mają tą samą zasadę:
nic nie trzeba robić, bo po co
ALE oczywiście tylko gdy chodzi wam o robienie czegoś pożytecznego

JEDNAK gdy chodzi o robienie czegoś niepożytecznego to już nagle wasza żelazna zasada magicznie znika

ano, bo nieprzyjemne jest robienie tego co pożyteczne, a przyjemne jest robienie to co niepożyteczne

poza tym swoimi ograniczeniami próbujecie ograniczać ludzi ambitnych (np mnie)

a jeśli chcecie mi napisać, że trzeba dążyć tylko do hedonizmu pełna zgoda, ale wy praktykujjecie nihilizm (nicnierobienie sprawia wam przyjemność) a ja wolę mieć ambicje (mi przyjemność sprawiają moje dokonania) i ja wam nie narzucam, a co najwyżej próbuje motywować, ale i wy nie narzucajcie mi swojego prawdziwego nicnierobienia pod pretekstem wielkich fraz żeby mnie demotowywować.

Jesteście jak kotwica, która idzie na dno, i próbuje wszystkich ze sobą tam zabrać.

Jak w tytule.
Współczesne społeczeństwo nienawidzi młodych osób niepełnosprawnych otrzymujących pieniądze od Państwa, żeby mogli jakoś przeżyć, wskutek niepełnosprawności, których przecież nie wybrałem sobie jak kurwa w restauracji z menu dań.

Ale was zdrowych to kompletne nic nie obchodzi:
Dlatego jak jest młoda osoba niepełnosprawna to wskutek ostracyzmu społecznego po prostu ignorujecie, wyrzekacie się kontaktów, i po prostu „radź sobie sam kaleko”.

Ale gdy młoda osoba niepełnosprawna otrzyma od Państwa Polskiego jakieś pieniądze, to nie ma zmiłuj: „trzeba zajebać pasożyta”.

I nie obchodzi was, że owy „pasożyt” też już mógł spłacić swój dług wobec Państwa albo spłaci w przyszłości swój dług, gdy tylko jeśli kiedyś wróci do zdrowia np wskutek operacji.
Najważniejsze dla was to zajebać młodą osobę niepłnosprawną.

A skoro tak zazdrościcie, to życze wam najgorszych niepełnosprawności i najgorszej nienawiści społecznej (ostracyzmu), do którego sami się przyczynialiście jak byliście zdrowi.
Skoro ja tego od doświadczyłem to chyba nie liczycie, że gdy role się odwrócą to ja wam nie odpłacę pięknym za nadobne?

Poziom edukacji wyższej w tym kraju to jest taki, że potem wszędzie spotykam ludzi z papierkami z wielkimi tytułami co nawet nie umią włączyć jakiś sprzęt albo jak im się coś zawiesi to sie patrzą 5 minut aż się odwiesi. I najczęszszy tekst jaki słyszę o tych leni to „nie rozumiem o co Panu chodzi?”. Albo bezmyślnie robią kopiuj-wklej.
Mój znajomy się chełpi, gadając górnolotne frazesy a ja to samo bez żadnych studiów robię od 5-ęciu lat.
I nie używam żadnych pojęć wielkościowych, a jak powiedziałem synonim, to się oburzył, bo nie zrozumiał pustak. Porzeczka jest nadal zawieszona za nisko.